Zondag 2 December Ushuaia
Om 04.00 uur opgestaan op onze spullen weer te pakken en een vlucht te nemen naar Ushuaia, het meest zuidelijke plaatsje van Zuid-Amerika, en dat op ons een beetje overkomt als een plaatsje in Alaska.
Het ligt aan de oever van het Beagle-kanaal, waar de cruiseschepen klaar liggen voor ecologische excursies naar Antarctica. Het plaatsje schijnt in de afgelopen 30 jaar veranderd te zijn van het belastingvrije roversnest in een levendig toeristenstadje, met veel winkeltjes en zelfs een casino met de allure van Las Vegas.
Het bleken hier vooral de Hollandse ontdekkingsreizigers te zijn geweest die hier in de eerste helft van de zeventiende eeuw het ingewikkelde eilandenrijk in kaart hadden gebracht en gekoloniseerd.
De namen op de oude kaarten geven het ook aan: Kaap Hoorn, de Barneveldt-eilanden, de Baai van Nassau, Windhond-baai, Staten Land en Mauritius de Nassau.
Het “Einde van de Wereld” FIN DEL MUNDO ook wel genoemd VUURLAND, ligt op 3079 km van Buenos Aires. De weg houdt hier op en je kan alleen te voet nog verder zuidelijk.
Hier in deze streek is in 1980 de laatste Yamana overleden, waarmee deze bevolking geheel is uitgestorven.
Deze nomaden leefden in dit gebied en bleven op elke plek maar een paar dagen, ze maakten in 2 uur een hut van takken en bladeren, waarover ze huiden legden en dan een vuur maakten in de hut om warm te blijven. Ongelofelijk, deze mensen leefden zónder kleren, hooguit een dierenvel af en toe tegen de wind.
Ze hielden er helemaal hun eigen filosofie op na, vrouwen waren gelijk aan mannen, en kinderen mochten na hun 15de hun eigen kano bouwen en konden daarmee op eigen benen staan.
Door zonder enige kleding te leven stonden ze geheel niet bloot aan infecties, virussen etc.
Wij kunnen ons dat niet voorstellen, dat deze bevolking zo kon functioneren, en toen de Europeanen hier kwamen zouden die deze mensen wel eens leren wat beschaving was. Natuurlijk met alle goede bedoelingen, kregen deze mensen kleren en werd hun van alles geleerd om het leven voor hun gemakkelijker te maken, gevolg:
in het jaar 1844 leefden hier nog 1000 Yamanas
in het jaar 1886 nog maar 397
en in 1925 waren het er nog maar 45, waarvan de laatste, een vrouw in 1980 overleden is.
Ze had er totaal geen moeite mee, ze schijnt te hebben gezegd dat ze een goed leven had gehad tussen de Europeanen.
De meesten stierven aan Measles, Mazelen.
We hebben hier een oude gevangenis bezocht wat nu gebruikt wordt voor een museum, hier zaten vroeger 650 gevangenen die hier veel (gedwongen) werk hebben verricht, zoals aanleg van spoorwegen, houtkap etc.
Onder erbarmelijke omstandigheden, (o.a. de kou) werden ze hierheen vervoerd per schip, om hier in een hok van 3x2 mtr te leven.
Het geeft een heel apart gevoel om hier te zijn in, Ushuaia het EINDE VAN DE WERELD.
En morgen gaan we aan boord van een voormalig Nederlands onderzoeksschip, om nóg verder te reizen naar het zuidelijkste deel van onze wereld.
We zijn er niet zeker van of we daar beschikking hebben over internet zodat het wel eens 11 dagen zou kunnen duren voordat we weer verslag kunnen doen over misschien wel het bijzonderste land van de wereld............. ANTARCTICA.
