ALASKA
Deze foto is gemaakt
‘s nachts om 12uur !!
*** In Rusland reisden we steeds verder weg van het thuisfront, vanaf nu reizen we weer richting thuis !!!
Maandag 20 juni ANCHORAGE ( 10 uur vroeger dan in Ned. )
Vandaag na 30 uur reizen eindelijk aangekomen in Anchorage, ALASKA.
Heel raar want het is om 12 uur ‘s nachts nog steeds licht! dan wordt het een beetje donker tot ongeveer 03.00uur en dan weer volop licht! Morgen is de langste dag van het jaar, maar deze dag was veel langer.
Wij zijn nl. met de tijd meegereisd, eerst 2uur tijd terug naar Seoul, dan weer 8 uur vooruit naar Seattle, dan weer 1 uur terug naar Achorage, en in totaal 16 uur vliegen, EN de tijdgrens overgegaan waarbij maandag 20 juni nog een keer beleefd werd.
Dinsdag 21 juni
Snel alles geregeld, voor de huurmotoren. We hadden ons verslapen, en werden zowaar pas om 13.00uur wakker! Dan moet alles weer snel, want om 17.00uur zijn al dat soort dingen weer dicht.
Motoren konden we huren tot begin juli, maar niet afleveren in Seattle, dat wisten we al, dus was onze optie een Kamper! Nou, mooi niet, hoogseizoen!! Dan nemen ze geen one-way trip naar Seattle aan.
Dan blijft nog de optie over om te vliegen, of...???...varen. Dat laatste hebben we gekozen, dan zien we tenminste nog heel veel van Alaska. Mooi tijdverdrijf totdat onze eigen motoren aankomen, haha
Het schijnt dat je dan hele mooie dingen gaat zien, want zo’n boot vaart ‘s nachts en overdag kan je dan gaan beren spotten, of zalmvissen...orka’s zien.....tenminste dat wordt allemaal beloofd in de foldertjes!! We zien het wel!
Woensdag 22 juni
‘s Morgens vroeg uit de veren om de motoren op te halen en te gaan rijden!
Wat denk je?? Ik kan bijna geen stap meer zetten! Ongelofelijk, nog nooit meegemaakt, benen als elastiek, en een hoofd vol met watten. Zo kon ik echt niet op de motor, dus besloten we dat ik de dag door zou gaan brengen in mijn bed, en Ad alvast de omgeving zou verkennen. Ik weet nu in ieder geval wat een echte JET-LAG is!!!
Donderdag 22 juni DENALI NATIONAL PARK
Heerlijk... weer fit! Dus lekker aangereden op de dikke HARLEY FAT-BOY. Superfijne motor, maar mij armen zijn een beetje te kort!! haha. Dus kreeg ik een beetje last van mij rug. Maar dat zal wel even het wennen zijn aan een andere motor.
Verder geweldig gereden in prachtige natuur, met beekjes, rivieren, bergen........
Ad wilde die beekjes eens eventjes van dichtbij gaan bekijken, want hij had hoge nood!!! En de hele familie MUG heeft ook een boodschap achtergelaten op zijn billen, want hij loopt de hele dag al te krabben...
En niet te vergeten hoe geweldig het is om te overnachten in die geweldige natuur, met op de achtergrond het stromen van een ruige rivier, en de eekhoorntjes die rondlopen. ( De beren hebben we nog niet gezien) Emoes zijn hier waarschijnlijk ook!
We kunnen niet anders zeggen: Alaska is zoals we van Alaska verwacht hadden, hele ongerepte natuur!
En nog steeds heel apart:.... je kan hier bijna de hele nacht genieten , als je wilt, van al dit moois, want het wordt niet donker. We zijn nu weer een stuk noordelijker gereden.
Het heeft allemaal misschien zo moeten zijn, want als we gewoon onze route hadden gereden met onze eigen motoren, hadden we nooit zoveel tijd genomen voor Alaska. Nu nemen we de tijd omdat we die hebben, mooi toch?
Mt. McKinley ligt in Alaska,
Denali National Park en is
de hoogste berg
van Noord-Amerika
Vrijdag 24 juni DENALI
Vandaag rondgereden in het Natuurpark Delani, helaas met de bus, je mag er met eigen voertuigen niet in!
Maar niettemin ontzagwekkende natuur!! Geen beer gezien......ze zeggen dat hier vegetarische beren zitten, die leven van bessen, en struikgewas. Nooit geweten, wij dachten dat ze leefden van alleen vis.
Het enige beest wat we gezien hebben is een Karibou, en een klein konijntje.
Morgen rijden we nog verder naar het noorden, richting Poolcirkel.
Onbegrijpelijk dat het hier zo lekker warm is, zo’n 25 graden. Het klimaat is hier warmer dan in Zuid-Alaska.
Hier zie je nog volop vlinders !!
Kariboe langs de weg.
Zaterdag 25 juni CHENA HOT SPRINGS
Prachtig gereden, verder noordwaarts, we kwamen ogen tekort om al dat moois in ons op te nemen.
Heel veel Creeks, meren, rivieren, bergen en... prachtige wegen. Toen we ‘s middags gingen lunchen in Fairbanks, spraken we een jonge vrouw, die wat vertelde over Alaska. Het is er nu extreem warm ( tussen 25 en 30 graden), en dat heeft duidelijk te maken met de Global Warming. Alhoewel Fairbanks altijd een aangenamere temperatuur heeft als de rest van Alaska, heel raar, want het ligt heel noordelijk.
Afgelopen winter vroor het maar liefst 50 graden!! Ze vertelde dat de mensen dan veelal binnen blijven, en veel mensen worden dan ook ziek. Het is dus niet zo dat ze het hier maar heel gewoon vinden dat het zo koud kan zijn. Als de mensen buiten komen slaat de kou heel erg op hun adem, dus op hun longen.
Hier is dan ook heel veel kleding te koop die gemaakt zijn van dierenhuid !
Toen we weer verder reden kregen de afslag North Pole, dat was fantastisch om te zien!
Je voelt je dan bijna aan het eind van de wereld. Maar wat denk je, North Pole is gewoon een plaatsje vlakbij Fairbanks.
We zijn gereden tot Chena Hot Springs, een nederzetting van houten blokhutten bij hete bronnen midden in de natuur. Het mooie van deze lokatie is, dat alles zo natuurlijk mogelijk gehouden is.
Natuurlijk hebben we heerlijk gebaad in dat geneeskrachtig water, en we voelen ons weer 10 jaar jonger...
Chena Hot Springs.
Bronwater van zo’n 40 graden.
Dit ligt zo’n 75 km onder de
Poolcirkel
Deze foto is genomen om 00.30uur ‘s nachts
op een plaats waar in de winter het Noorderlicht
wordt waargenomen.
Zondag 26 juni TOK
Het eerste gedeelte van de rit hadden we regen, maar met die grote motoren met schermen heb je er weinig last van en als het zonnetje dan eindelijk doorkomt, bent je het meteen weer vergeten.
Vandaag weer naar Zuid/West gereden, want we willen richting Canada. Weer prachtige landschappen, maar waar is dat niet hier? We wilden eigenlijk maar rijden tot Juntion Delta, maar toen we daar aankwamen om 17.30uur hadden
we helemaal nog geen zin om te stoppen met rijden, dus zijn we lekker nog een paar uurtjes doorgereden naar Tok.
Dit ligt 150 km van de Canadese grens. Daar vonden we super gezellige blokhutjes, waar we de nacht doorbrachten.
Deze rivier die we overstaken was gedeeltelijk nog bedekt
met een dikke ijslaag!! Bijna Juli.....
Maandag 27 juni DAWSON CANADA
TOP OFF THE WORLD Highway !
Vandaag de mooiste pas gereden ( denken wij..) van Alaska, begint bij het dorpje Chicken en eindigt in Canada, bij het Goldrush-stadje Dawson, zo’n kleine 200km verderop.
Deze weg ( door UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed) loopt door prachtige landschappen, door- en vooral OVER de bergen, zodat je steeds de prachtigste vergezichten hebt.
Je hebt uitzicht van grote hoogten, over de dalen, kloven en woeste rivieren.
We moesten wel weer even wennen, omdat het een onverharde weg is aan de kant van Alaska, en gravelwegen aan de Canadese kant. Maar het was goed te rijden, mits er geen regen kwam. (Toch wel wat regen gehad, en dan wordt het glad, dus goed uitkijken!)
Je komt er geen huizen tegen, helemaal NIETS , alleen natuur, af en toe een bever die oversteekt, 1 klein benzinestationnetje halverwege, en natuurlijk een piepkleine douane-overgang, met een vriendelijk douane-beambte die de weersvooruitzichten doorgaf, en heel veel belangstelling had voor onze verhalen over onze wereldreis. Onderweg gepicknickt wat natuurlijk super was met zo’n uitzicht!
Toen we bij Dawson aankwamen moesten we een met een klein pontje de ruwe Yukon-rivier oversteken om er te komen.
Dawson, waar we overnachtten, is een oud Goudzoekersstadje, en je waant je hier warempel in een oude Western. Allemaal houten, gekleurde huisjes, Post-office, DownTown Hotelletje (waar we sliepen) winkeltjes etc.
En geen verharde straatjes, maar gravel.
We zouden er niks van opkijken als er zomaar ineens een stel schietende Cowboys op hun paarden door de straten kwamen gerend. haha
Toen we de bagage van de motoren haalden, wilde Ad gaan kijken of hij zijn motor ergens kon wassen. Ik zou intussen de spullen naar de kamer brengen. En op de kamer gekomen miste ik (weer eens) m’n Macbook en de I-Pad........ POTVERD!!!!!!! DIE LAGEN NOG BOVENOP DE KOFFER van Ad z’n motor.
Ik in paniek snel naar buiten gelopen, en daar kwam Adje weer aangereden, hij kon ‘m nergens wassen.
De Zwarte tas waar alles inzat lag verderop midden op straat. Ik heb nog nooit zo hard gelopen!! (Gelukkig bijna geen verkeer)
Adje heeft eventjes de labtopjes een rondleiding gegeven door het stadje. En zoals je ziet hebben ze de klap overleefd.
Deze
TOP OF THE WORLD HIGHWAY
was een TOP afsluiting van deze 8e week !!
