Tekst

Zaterdag 17 november Cuzco (3360 meter hoogte)

Deze dag is er niet veel gebeurd behalve dat ik bijna de hele dag heb gelegen. Ik kreeg steeds meer last van de nawerking van de val.

Nu is Cuzco wel de ideale plek om een paar dagen te moeten stranden. Het is zowat het leukste stadje van Peru.

Het heeft met de buitenwijken erbij bijna 1 miljoen inwoners, wat je niet zou zeggen als je in het historische gedeelte bent. De drukte valt best mee, wel ontzettend veel toeristen, maar die komen hier dus ook niet voor niks!!

We hebben meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt de motoren te laten wassen, en voor 20 Soles (7 Euro)

waren ze weer brandschoon!!












Zondag 18 november Cuzco

We hadden een museum-kaart gekocht om een paar van de vele musea in de buurt te bezoeken, en daarna over de plaatselijke markten gelopen. Dat was ontzettend leuk om te zien, al deze mensen die hun koopwaar aanboden. Overal bedrijvigheid en leven op straat. Natuurlijk moesten er de nodige souveniertjes gekocht worden voor de kleintjes thuis!! (Hoe gaan we dat in godsnaam toch allemaal meenemen??)











































Ook hebben we met een Toeristen Bus een rondje in en om de stad gemaakt. Hoefde ik lekker niet te lopen, want dat ging nog heel moeizaam. (Je wordt ouder Rianneke!) Maar zo krijg je in een korte tijd een goede indruk van de stad.

Maandag 19 november Cuzco

We hadden er nog maar een dagje bijgeboekt in Cuzco, want ik kon nog niet in mijn bergschoenen (dikke voet van het vallen), en zonder ga ik echt niet op de motor!! Behalve de rugpijn ging het wel een stuk beter.

We hadden een gids met auto geboekt en die heeft ons allerlei mooie archeologische plekken laten zien in de omstreken van Cuzco. Dit was zeer de moeite waard!

Hele dorpen uit de Pré- Inca tijd van 7000 v. Chr., ook een klein museum met schedels e.d. van de Inca’s.

Wel een beetje luguber, maar deze mensen bonden hun hoofd in om zo een spitse schedel te vormen, zodat hun hersenfunctie verbeterde. Ook pleegden ze in die tijd al operaties aan de hersenen.

Ook een streek bezocht waar ze dakpannen vervaardigen van leem/ klei die in ovens gebakken worden.


























































Het viel ons op dat er overal in die streken van de Pré-Inca’s de bovenstaande planten te vinden waren, in struikvorm of als grote bomen. Dit bleek de Molle-plant te zijn, waar tinctuur van gemaakt wordt als middel tegen Artritis en Reuma.


Al bij al bleek Cuzco een mooie stad die zich in een vruchtbare vallei bevindt, daarom is hier zoveel cultuur, hier vestigden de vroegere volkeren zich ook om die reden.

Het irrigatie systeem dat al stamt uit de tijd van de Inca’s hebben ze nog steeds heel goed onder controle.

De tempels in de stad zijn allemaal verdwenen omdat de Spanjaarden daar hun vele kerken op gebouwd hebben.

Dinsdag 20 november Cuzco (nog steeds???)

Voordat we aanreden richting Sacred Valley, (dat is een prachtige vallei uit de Inca-tijd) was ik onverklaarbaar zenuwachtig. Ik moest weer op de motor, en zou dat gaan met m’n rug , al die honden en wat ik allemaal niet nog meer kon verzinnen dat het niet zou lukken?

Maar we waren goed en wel op weg en kwamen weer op de allermooiste wegen door de Andes, en ik was er weer doorheen. De echte liefde voor motorrijden verraadt zich niet en gaat zomaar niet over door een keertje vallen.

Ik ga dus langs Ad rijden en steek mijn duim op met de meest brede glimlach, hij was er ook blij mee dat zag ik.

Want stiekem was ie toch een beetje bang dat het niet meer zou gaan lukken!!

Ik stopte nog eens voor een foto, we reden weer een paar meter en toen stopte Ad weer. Ik denk dit is een mooi foto-plekje!?!

Maar.......wat was het geval? Ad zijn motor had weer de kuren. Zijn koppeling werkte niet meer of zoiets..

Dus zelf wat proberen, maar het lukte niet. En Ad was genoodzaakt met mijn motor terug te rijden en hulp te halen. Daar zat ik dus in die mooie natuur te wachten wat nu weer zou komen.

Niet eens veel later hoor ik mijn motorgebrom weer aankomen, met erachter een mooi klein vrachtwagentje.

Met 3 man sterk kwamen ze Ad zijn motor laden, altijd weer komisch om te zien hoe ze zoiets voor mekaar krijgen.
















We zijn maar weer terug naar het hotel gereden, waar het gehele keuken personeel meehielp om de motor weer te lossen.

































En de chauffeur van het vrachtwagentje had deze dag ook weer een mooi centje bijverdiend!!!

Cuzco is wel een mooi stadje, maar om er nou élke keer weer terug te gaan hoeft voor ons nou ook weer niet.

Ad heeft weer zat te regelen om zijn motor weer aan de gang te krijgen, ben ík het niet die de reis tegenhoudt dan is het wel ons Adjes motor die voor vertraging zorgt...

Woensdag 21 november Cuzco

De hele dag hebben we nodig gehad om van alles te regelen. De monteur die we afgesproken hadden kwam een paar uur te laat, keek even, en zei terug te komen met het juiste gereedschap, maar er kwam niemand opdagen.

Dus zijn we verder gaan regelen en achteraf maar goed ook, want we hebben hem niet meer gezien!

Ad vond een transport voor motoren, de motor werd wéér op een vrachtwagentje geladen en naar het adres gereden. Wat bleek???? De motor moest in een TOURINGCAR. Hier kan ook echt ALLES!!

Ad begon wel een beetje te zweten bij het idee dat zijn motor nu als handbagage naar Arequipa vervoerd zou worden.... Ik zou de bus nemen, en Ad met mijn  motor.













                                               En nu maar afwachten of alles heel aankomt!?!

Donderdag 22 november Arequipa

Om 07.00uur ‘s morgens vertrok de bus, die er 10 uur over zou gaan doen. Ik dacht, dat is geen probleem, kan ik lekker lezen en genieten van het landschap. Want die bussen zijn meestal heel luxe!! Nou..... die bus trof ik dus niet, haha. De hele dag op een kleine stoel gezeten in de bus waar alle lokalen mee reizen. Wel apart om mee te maken, maar als je al een beetje rugklachten hebt kunt je maar het beste flink wat pijnstillers nemen op zo’n dag. Voor mij zat een gezinnetje waarvan de baby bijna de hele dag gehuild heeft, heel zielig. In de bus was het 31 graden en de baby moest slapen en werd dus lekker warm in een deken gewikkeld, nou dan zou ik ook alles bij mekaar krijsen. En de luiers werden gedumpt onder hun stoel dus aan míjn voeten, doe daarbij de geur van overgeefsel en etensgeuren, dan kun je nagaan hoe het daar rook in een bus zonder airco....

Maarrrrrr het uitzicht was prachtig!!!!

















Waar ik me wel zorgen over maakte was dat ik zo weinig benzinestations zag op deze route van 650km.

En Ad reed op mijn motor met kleine tank, met 2 reservekannetjes van totaal 4 liter, maar toch??

Hier reden bijna alleen bussen en vrachtverkeer, en verdacht weinig brommertjes die je normaal wel overal ziet.

Mijn bezorgdheid bleek niet ongegrond achteraf, hij had slechte benzine moeten tanken bij gebrek aan goede wat tot gevolg had dat de motor niet harder dan stapvoets de bergen omhoog reed op een hoogte van 5000mtr.

Ad wist op dat moment ook niet of de motor het zou redden, en zag zich al in the middle off nowhere staan zonder benzine of een motor die het zou begeven met deze slechte benzine.

Met flink schudden af en toe, zodat het allerlaatste restje nog gebruikt werd bereikte hij toch een station. Hij heeft dus een zenuwslopende reis gehad, maar gelukkig zijn we allebei goed aangekomen  in Arequipa waar een oude bekende van ons woont, Lars Caldenhoven, die hier een bedrijf heeft: PERUMOTORS, en tochten organiseert met Off-The-Road motoren door Peru en Bolivia.

Wij hebben dat 7 jaar geleden gedaan en dat was een onvergetelijke belevenis, om over al die mooie bergpaden, en dorpjes te rijden, zonder bagage, en stress over tanken......

Lars had voor ons een heel mooi, en vooral HUISELIJK hotelletje geregeld buiten de stad, mooie rustige groene omgeving waar een hele groep aardige motorrijders verbleven die met hem ook 2 weken gaan toeren  . Dus gezellig gekletst met deze mensen en herinneringen opgehaald over onze reis met Lars.


Vrijdag 23 november Arequipa













Onze motoren staan nu in de werkplaats van PERUMOTORS om te “herstellen”. Ad zijn motor moet worden nagekeken, er is waarschijnlijk een defect aan de versnellingsbak (primaire kast), en mijn motor is toe aan een nieuwe achterband, want deze is te kaal om het grote aantal km te rijden die we nog voor de boeg hebben o.a. het volgen van de DAKAR RALLY in januari.

Daarna hadden we mooi de kans om Arequipa de verkennen en 2 musea bezocht, de Kathedraal, en een Inca  museum, beide met gids, dat gaat hier niet anders en is heel interessant, zo hoor je meer over de geschiedeins. En weer werden we geconfronteerd met de kinder-offers van de Inca’s. Nu werd het ons goed uitgelegd, maar nog blijft het een gruwelijk idee. Ik ging dan ook weer met een heel akelig gevoel weg uit het  Museum, en wil er verder niet op in gaan.

















Zo zien we maar weer dat onze reis héél anders verloopt dan gepland was, mede door problemen die je tegen komt met o.a. de motoren, de weersinvloeden, een hond die plotseling oversteekt en vele andere dingen waarvan je vooraf geen weet hebt.

Maar dat is dan ook datgene wat zo’n reis heel leuk en avontuurlijk maakt.

We zijn nu alweer 6 weken onderweg, en ondanks het gemis van thuis, dat af en toe zwaar de kop op steekt

zijn we weer heel benieuwd hoe het verdere verloop van de reis zal zijn!!!