Dinsdag 7 juni KHABAROVSK
‘sMorgens vertrokken, maar natuurlijk niet zonder eerst koffie te hebben gedronken met onze nieuwe “vrienden”
die ons daarna uitgeleide deden tot we weer op de M58 zaten.
Toen we Khabarovsk inreden maakten we een foto van het naambord, en daar stond een securityman die ons doorstuurde naar de Road Captain van de Shamans, de motorclub van Khabarovsk. Die verderop op ons stond ter wachten, en ons begroette alsof we elkaar al jaren kende. Ha,ha
Hij reed ons voor naar de Airport, om daar inlichtingen in te winnen voor onze oversteek naar Alaska.
Nou, dat hadden we gedacht!! Mooi geen luchtvaartmij. te vinden, die onze motoren wil vervoeren. Wij konden dit niet geloven. Na een telefoontje van Olek naar de RoadCaptain van Vladivostock werd ons geadviseerd om daar naar toe te rijden,( 2 dagen rijden) en de motoren vanaf daar te verschepen. En wij moeten dan vliegen. Maar al bij al zou er dan 2 weken overheen gaan voordat we in Alaska zijn.
De Rus wilde met ons eten en dat ook perse betalen, wij voelen ons daar helemaal niet prettig bij, het komt allemaal een beetje “opdringerig” over. Maar als dat hier de gewoonte is moeten we dat natuurlijk aceepteren.
Hij zou voor ons gaan uitzoeken of er een snellere manier is om in Alaska te komen. En we hadden een afspraak gemaakt voor de volgende dag.
Woensdag 8 juni KHABAROVSK
Vandaag kwamen we er pas echt achter hoe de vermoeidheid ons parten speelde, dus misschien is het wel goed dat het allemaal niet zo snel ging. Konden we even een break nemen!
‘s Morgens dus uitgeslapen, en daarna weer naar de Airport gereden, om toch weer te informeren wat de mogelijkheden waren. Daar hadden we een tel.nr. gekregen van een office in de stad, en die zouden een en ander uit gaan zoeken, wat achteraf niets opgeleverd heeft, en we dus morgenvroeg gaan vertrekken richting Vladivostok waar meer mogelijkheden zijn.
Het moet een erg slechte weg zijn, de eerste 670km slecht met gaten etc. , de laatste 100km. weinig of geen wegdek, daar schijn je 4 uur over te rijden. We zien wel. We gaan wel een overnachting doen, om het laatste stuk “fit” te rijden. We zijn tenslotte niet meer zo piep, hi,hi
Olek en Alexandra (tolk) hebben ons de stad laten zien, Musea en vele andere mooie dingen, die je anders niet zou vinden. Daarna lekker gegeten in een heel gezellig Harley-Davidson cafe. En waar supergoeie live-muziek speelde.
Het aparte van het verhaal is, dat wij altijd de indruk hebben gehad van Russen dat ze veel drinken luidruchtig zijn etc.
Nou, Olek is een Biker die het bij een colaatje of ander fris houdt. Houdt wel van lekker eten, motorrijden, en vrouwen!
Donderdag 9 juni KHABAROVSK
Vandaag ongewild weer een extra rustdag ingelast i.v.m. regen.
De komende weg is te slecht om in de regen te rijden. We gaan geen onnodige risico’s nemen.
Dus hebben we een er een sauna-dag van gemaakt. HEERLIJK !!!
We merken nog steeds de vermoeidheid, dus is het helemaal niet erg om een dag te niksen.
We kunnen gewoon niet bijgeslapen komen
Vrijdag 10juni KHABAROVSK
Vanwege het slechte weer, toch weer niet vertrokken. Dus (heeeel vervelend) weer in de sauna gelegen.
Morgen ziet het er naar uit dat het weer beter wordt. We kunnen gewoon niet bijgeslapen komen!
Heel grappig is dat door het hotel waar we logeren, de motoren van top tot teen ingepakt worden omdat ze buiten staan en ze willen niet hebben dat ze nat worden, haha.
Zaterdag 11 juni LESOZAVODSK
Vandaag de spullen weer gepakt, en weer aangereden, met een onbestendig gevoel in mijn maag, maar verder geen aandacht aan besteed.
We zijn zo’n uurtje of 6 aan het rijden, en Ad gaat ineens aan de kant, wat denk je???? Band kaputski!!!
Dat was dus dat gevoel...... Weer een spaak stuk, die door de binnenband is gegaan, dus dit was niet op te lossen met de middelen die we bij hadden.
Ad zou met mijn motor een garage gaan zoeken, we stonden in the middle off nowhere, en geen tel.verbinding. Iemand stopte en vertelde dat 25km verderop een garage was.
Ons Adje dus op zoek naar hulp! Het was 15.30uur en om 16.45uur zag ik hem weer op mijn motor aan de horizon verschijnen.... echter zonder volgauto. Weet je, die was ie kwijtgeraakt, ongelofelijk!!
Maar de redding was weer dichtbij, want er stopte zowaar een auto met een motor achterop geknoopt, ook een biker. Hij is met Ad weer aangereden om te bellen, we hadden daar immers geen verbinding.
Al die tijd heb ik me zitten vermaken met de beschrijving van het fototoestel, had ik nog niet ingekeken. Blijkt dat ik er ook goed mee kan filmen!
Als bijkomstigheid begon het ook nog eens te gieten!! Ik blij met het (overdreven uitgave) parapluutje wat ik gisteren had gekocht.
Uiteindelijk kwam er een truckje. die Ad z’n motor opgeladen heeft, was wel spannend want dat ging helemaal op z’n Russisch. Komt allemaal niet zo nauw. Onderweg heeft de chauffeur de hele tijd zitten bellen, en ik verstond dat het de hele tijd ging over “Gallantjets” (Hollanders) met Harley Davidsons. Zo heeft hij het halve dorp bij mekaar getrommeld waar hij ons naar toe bracht. We konden daar overnachten, eten, drinken ( behalve water) er was zowaar een kompleet feestje op touw gezet, de hele buurt was aanwezig. Er was zelfs een muzikant Stephan, die geweldig kon zingen en saxofoon spelen, we hebben weer echt genoten.
Zondag 12 juni VLADIVOSTOCK
De muzikant Stephan, die zo goed Saxofoon speelde, blijkt ook een goeie monteur te zijn!!
Die is dus aan de slag gegaan met Ad z’n motor, en alles moet goed komen.
Terwijl ik zit te wachten op het repareren vd motor eventjes wat wetenswaardigheden:
Wist je:
Dat Moskou verder weg ligt van hier dan San Fransisco?
Dat Tokyo maar een goeie 1300km hier vandaan ligt?
Dat we hier in dit dorpje 10km van de Chinese grens af zitten?
Dat we ook niet ver van Noord Korea zitten?
Dat we vandaag het uiterste puntje van Rusland gaan bereiken?
Dat we op dezelfde breedtegraad zitten dan de Middenlandse Zee?
Dat Khabarovsk de hoofdstad is van het Russische Verre Oosten?
De motor van Ad is weer helemaal tip-top in orde, alle spaken weer goed nagelopen en er zaten er meerdere los, die weer goed vastgezet zijn. Laten we hopen dat ze het dit keer wat langer volhouden.
Misschien gewoon wat meer controleren voordat we aanrijden!?!
Band weer geplakt, en de kosten??? Wederom wilden ook deze mensen niets weten van afrekenen.
Dit is dus het ultieme land om te reizen met een Harley, sleutelen inbegrepen, haha.
Deze familie zullen we niet gauw vergeten, omdat we daar zo warm en gastvrij ontvangen waren, we kregen zelfs een muzikaal afscheid van Stephan ditmaal met de traditionele Russische “trekzak”.
Moeder stopte ons nog even wat te eten toe om mee te nemen en toen we uiteindelijk om 14.30uur pas aanreden, had ik een brok in mijn keel. Ik was best wel ontroerd door deze lieve mensen. En als je dan zo’n hecht gezin bij mekaar ziet staan, en je eigen gezin zover weg, dan voelt dat even heel zwaar!
We moesten nog zo’n uurtje of 6 rijden maar dat zijn er uiteindelijk 8 geworden. De weg was zo ontzettend slecht, we hadden het echt gehad met die Russische wegen.
Op een gegeven moment kwamen we op een stuk nieuwe autobaan, 4-baans, maar zonder vangrails ertussen.
Daar konden we lekker gassen....
Tot Ad voor mijn ogen echt een halve meter door de lucht vloog!! Ik dacht nu gaat het fout..... hij slingerde met z’n motor over een enorme bult op het asfalt, niet te geloven.
Maar hij kwam al slingerend weer netjes terug op zijn wielen, en zette zijn motor toch maar eventjes aan de kant om van de schrik te bekomen. Die cross-ervaring kwam ook nu weer goed van pas!
Onderweg zijn we nog Bikers tegengekomen, en die stopten meteen om een praatje te maken. Je ziet hier wel wat meer plaatselijke motorrijders.
Toen we Vladivostok inreden dachten we snel het Hotel te bereiken, niet dus!!
Vladivostok is EEN GROTE BOUWPUT, over een jaar of 5 ken je het waarschijnlijk niet meer terug, zo’n luxe stad zal het gaan worden. Maar nu? We hebben meer dan 1 uur gereden door deze stad, waarvan bijna alle wegen open liggen. Dat was even flink afzien, we bereikten om 22.30 ons einddoel voor deze dag.
Maandag 13 juni VLADIVOSTOK
Vandaag overgehuisd naar een ander hotel.
Waar we de laatste nacht sliepen was het bed hard als een plank! Is dat misschien omdat we dicht bij China zitten?
We hebben een goed bed verdiend vinden we, vooral omdat we vandaag 39 jaar getrouwd zijn. Dat moet gevierd worden nietwaar?
Daarna zijn we op zoek gegaan in de stad naar mogelijkheden voor onze overtocht, we wilden het ditmaal liever zelf organiseren en niet door een motorclub. Dat kost uiteindelijk meestal meer tijd.
Door een office die Cruises organiseert zijn we doorgestuurd naar een travelagency van Korean Airlines.
Die boden vluchten aan via Seoul, Seattle naar Anchorage. Nu nog het regelen van een Aircargo voor de motoren.
Deze 6de week hebben we het uiterste punt bereikt van Rusland.
We hebben Rusland dus niet gedeeltelijk (zoals eerst de bedoeling was) maar geheel gereden!! Geeft een goed gevoel...
