Dinsdag 24 mei KRASNOJARKS weer 1 tijdzone verder ( 6 uur later dan Ned. tijd) Vandaag weer op weg naar Krasnojarks, ook weer een miljoenenstad. Het was vrij koud, en onderweg begon het flink te regenen. Gelukkig hadden we deze dag weer redelijk goede weg, want anders kun je gewoon niet rijden bij regen. Dat is tr gevaarlijk omdat je dan de gaten in de weg niet ziet. Ad had wel last van zijn gladde voorband, vanwege het gewicht van de bagage achter heeft de motor voor minder houvast. Als het weer regent kunnen we beter de koffers verwisselen, zodat hij minder gewicht heeft. Onderweg nog een jongen uit Moskou tegegekomen, die op een klein scootertje op weg was naar khabarovsk. Knap hoor! Ook een fietser tegengekomen uit Frankrijk, die was helemaal alleen op de fiets vanuit Frankrijk,al 10 mnd. onderweg om een wereldreis te maken. Altijd leuk om met deze mensen ervaringen uit te wisselen. Volgens mij ben ik gezegend met een gave om overal de leukste Hotelletjes te vinden, want warempel ik vond er weer een! En deze avond hadden we douche, en warm water...... want als alles nat en klam is ben je koud tot op je botten. ,s Avonds lekker geskyped met onze kinderen, en kleinkinderen. Dat was ontzettend leuk!! Claudia en Sander hadden de labtop op tafel gezet en terwijl ze zaten te eten, skypten we er lekker op los. Heel gezellig alsof we bij hun aan tafel zaten. En daarna het gezinnetje van Caspar en Jody. Die kleintjes dachten dat opa en oma op t.v. waren, heel grappig. Wij zaten in de Lobby van het Hotel kinderliedjes te zingen “tegen een computer”, we hadden wel bekijks daar. Daarna gezellige mensen tegengekomen van Lufthansa die daar ook logeerden. Werd weer een latertje!!! Woensdag 25 mei KANSK Vandaag later aangereden, dat doen we altijd als het laat was de vorige avond. We moeten wel fit zijn!! Ad had weer een “touristische route” voordat we de stad uitwaren, ik dacht nog, als we maar niet weer in de “Drunense Duinen” belanden. Later kwamen we erachter waarom hij steeds zo’n rare routes rijdt, zijn GPS stond ingesteld op geen U-bochten maken (da’s voor vrachtwagens) Vandaag een korter traject en dat was maar goed ook, we waren teveel verwend geweest met zoveel mooie wegen, en vandaag troffen weer echt ouderwets Russisch wegdek. Het vergt heel veel concentratie om al die gaten te ontwijken, wat dus niet altijd lukte. Ad vloog door een gat van 1 mtr. doorsnee en zeker 25 cm diep, ‘t is dat ie crosservaring heeft, zodat hij de motor omhoog kon trekken. Die banden van ons hoor je bijna de hele dag “au,au,au” zeggen. Toen we in Kansk aankwamen, reed een man in zijn auto langs Ad en vroeg (denk ik) of we het konden vinden. Dus wij gestopt en uitgelegd dat we een Hotel zochten, nou hij is ons netjes voorgereden, en heeft ons netjes bij ons Gastenietsa afgezet. Weer zo behulpzaam, dat kom je hier overal weer tegen. Geweldig!! We hebben nog maar een paar dagen te rijden naar Irkutsk, En onze bedoeling is zeker nog tot Chita te rijden, deze stad ligt zo’n 1000km achter Irkutsk, maar we hoorden dat dit traject heel slecht is, en wat achter Chita ligt is ook nog maar de vraag. We gaan dat allemaal uitzoeken in Irkutsk, want daar blijven we een paar dagen om een en ander te regelen. Donderdag 26 mei TULUN en alweer een tijdzone verder ( 7 uur later dan Ned. tijd) Vandaag hadden we een “off the road” dag. Zowat de hele dag geen asfalt gezien. Het was wel zwaar, maar wel leuk. Zo ben je heel intensief bezig, want wat met een crossmotor een makkie ie, is voor onze Herrie Davidson wel wat zwaarder om te rijden. Maar het was wel om te doen. Op een gegeven moment dacht ik, ik moet zometeen mijn oordoppen even goed indoen, want ik hoor allemaal gesuis. Wat was nu het geval? Dat “gesuis” werd veroorzaakt door mijn tas, die door al dat gehobbel van mijn motor was gevallen, gelukkig zat er een lange sjorband aan en sleepte hij mooi achter mijn motor aan. Ik ben afgestapt en lag helemaal in een deuk, zo’n mooi gezicht!! En voordat ons Adje erachter kwam dat ik niet meer achter hem zat......... Maar terugkomen doet ie altijd. In de tas zit een flink gat, en ook in het luchtbedje dat er in zat (VAN AD NATUURLIJK ha,ha) zit een gat. Dank zij Pim hebben we alles bij om te repareren!! Vrijdag 27 mei IRKUTSK !!!!!! voor ons een mijlpaal.  Vandaag hebben een mijlpaal bereikt in onze reis, we zijn gearriveerd in Irkutsk. Hier blijven we een paar dagen, om te informeren of we van hieraf nog verder kunnen. als dat zou kunnen zouden we een van de eersten zijn die Rusland van West naar Oost helemaal rijdt, met normale motoren. Maar ja, nog maar niet te vroeg juichen, want de toestand van de wegen zijn nog niet bekend. Ook Ad zijn band die naar hier toe gestuurd zou worden is nog niet gearriveerd. Zaterdag 28 mei Zondag 29 mei IRKUTSK Vandaag hebben we Irkutsk verkend. Dit is ook weer een levendige, kleurrijke stad. We hebben nog geinformeert bij Aeroflot luchvaartmij. maar die konden niets vertellen over het oversteken naar Alaska met de motoren. We informeren daarover wel in Khabarovsk. Maar voor we daar zijn zal nog wel enige tijd over heen gaan. ‘s avonds weer heel gezellig gegeten, in een tent waar 80 en 90 -jarige muziek werd gedraaid, en volop gedanst werd. Iedereen maakt heel graag contact, ze zijn niet zo gewend aan toeristen en als we dan vertellen dat we een wereldreis aan het maken zijn, willen ze daar alles over horen. Wel lekker om een paar dagen rust te houden. Even lekker “niksen”. De band van Ad is nog niet aangekomen dus gaan we morgen waarschijnlijk aan het Baikalmeer overnachten. Lake Baikal is het diepste (1637mtr) en het oudste (ruim 25miljoen jaar) meer ter wereld. Het meer bevat 20% van de totale zoetwatermassa ter wereld nl. 23.700km3. Het is 636km lang en 40km breed. Bijna 544 beken en rivieren brengen kraakhelder water het meer in. Vanaf eind november vriest het meer dicht, en in mei gaat het ijs weer smelten. Het landschap is overweldigend mooi. Het ene moment zie je een azuurblauwe watermassa en korte tijd later kan het veranderen in een zilvergrijze dreigende deining met schuimkoppen. Het meer wordt omringd door de Taiga en deze bossen worden bevolkt door (ja echt waar) beren, linxen, sabelmarters en wolven., maar die zijn heel moeilijk waar te nemen, en zullen wij dus niet zien! Het is verboden om daar te kappen, want deze bossen houden de bodem vast waardoor er geen erosie naar het meer optreedt. Aan de westpunt waar wij morgen naar toe gaan ligt een rotspunt, dat vroeger een heiligdom was van Sjamanen, die zijn er nog steeds, maar treden vaak op voor toeristen. Er komen diersoorten voor die alleen bij dit meer voorkomen (80% vd. dieren) waaronder de Baikalrob oftewel de Nerpa. (zo’n 60.000 tot 100.000) Dat is heel apart omdat dit een zoewatermeer is. En natuurlijk leven er veel soorten vis in het meer, die hier in de restaurants ook aangeboden worden. De zomers zijn hier maar heel kort, maar nietemin zijn de graslanden dan een grote bloemenzee!! Prachtig !!! Het Baikalmeer staat op de Wereld Erfgoedlijst van de Unesco. Over dit meer zijn heel veel mythen geschreven, en schijnt een hele spirituele plek te zijn. We gaan dit morgen allemaal zelf meemaken. Maandag 30 mei BAIKAL MEER Voor de middag heeft Ad zijn nieuwe voorband laten monteren, daarna zijn we naar het Baikalmeer gereden. Een prachtige weg door een heuvelachtige Taiga. Ik denk dat veel rijke Russen hier huizen laten bouwen aan de rivier die vanaf het Baikalmeer naar de Noordelijke Ijszee stroomt. Toen we arriveerden bij het Baikalmeer constateerden wij dat het veel mooier is als we dachten, prachtige vergezichten!! En dan omringd door de Taiga, geweldig!! Morgen gaan we het meer oversteken per boot, dat is een tocht van zo’n 40 a 50 km, waar we ongeveer 5/ 6 uur over zullen doen. Ik ben wel benieuwd hoe we de motoren op die boot krijgen. Ad zegt, “oeace of cake” maar ik heb zo mijn bedenkingen !?! We logereerden aan het Baikalmeer, waar we heel lang van het mooie uitzicht konden genieten omdat het zo lang licht is. Tot 23.00uur. Deze dag aan het Baikalmeer was een prachtige afsluiting van de 4de week.