Dinsdag 23 aug. Mauston ( Minnesota) Weer een hele dag snelweg, heet, saai en slaapverwekkend. Dit is bijna meer “afzien” als de Russische wegen. Daar had je tenminste nog wat te doen! En kreeg je zeker geen slaap. Maar dit hoort er ook bij, en zulke stukken kom je ook tegen als je de wereld rond wilt. Daarbij kwam nog een flinke dosis heimwee die nodig is om deze dag nog vervelender te maken. Ik weet dat dit overgaat zodra je weer geprikkeld word door je omgeving dus rustig afwachten tot die weer komt. Woensdag 24 aug. MILWAUKEE !! Yes weer een mijlpaal bereikt!! Na een goeie skype ‘s morgens met de kids konden we er weer tegenaan, en hebben we het laatste ( saaie) stuk gereden naar de stad van de HARLEY-FABRIEKEN. Daar zijn we dus linea recta naar toe gereden, en hebben genoten van al het moois wat het museum of Harley ons te bieden had. Heel de historie van deze bijzondere motoren te kunnen volgen was voor ons heel interessant. Maar vooral het bereiken van deze mijlpaal maakte ons heel blij!! Wat me vooral heel erg aansprak in het museum was een vitrine die helemaal opgedragen was aan Vivian Bales, die in 1929 als 20-jarig meisje gespaard had voor een Harley-Davidson, en van Albany alleen 5000mijl reed naar Milwaukee!! En op 83 jarige leeftijd reed ze nog steeds!!!!!!!! Nou, dan heb ik nog heel wat jaartjes voor de boeg !! Ad was helemaal weg van stuntman Evel Knievel, dat komt omdat ie zelf ook nogal eens wat stunten uitgehaald heeft!! Donderdag 25 aug. CHICAGO Illinois Wij hadden advies gekregen om niet overdag Chicago in te rijden, maar ‘s morgens om 6 uur of na 20.00 uur, dus hebben we overdag een tour gedaan door de Harley-fabriek om wat later naar Chicago te rijden. Nou, dat hadden we beter niet kunnen doen, want wat we niet wisten, het was een fabriek waar ze alleen de motorblokken (powertrains) maken, en niet de gehele motoren. Daar vond ik niet zoveel aan!!! En al dat overdreven gedoe zoals ijzeren hoezen om je schoenen, veiligheidsbrillen op, netjes achter elkaar lopen, niet over de gele lijn....... Je werd er gewoon niet goed van al die regeltjes. Wat vooral Ad erg tegenviel toen we in Milwaukee arriveerden was, dat er zo weinig aandacht was voor het feit dat we toch met een HD heel Rusland doorkruist hadden. Dat zouden ze toch op z’n minst op kunnen pakken als zeer goede reklame voor hun motoren !?! of niet dan? Later op de dag was er een meeting, waar heel veel motorrijders op af kwamen, daar vielen we wel op met onze grote koffers en Nederlandse kentekenplaten. Veel mensen wilden daar meer van weten, en een praatje maken, heel leuk! Daarna zijn we aangereden naar Chicago, waar we ‘s avonds na 20uur de stad binnenreden. En dat was zo mooi! Al die verlichtte wolkenkrabbers, het was een heel speciaal stadsgezicht, en we konden relaxed doorrijden omdat om die tijd de files opgelost waren. We reden (dank zij mij tom-tommetje) rechsstreeks naar onze “wolkenkrabber”, met de Ned. naam THE WIT!! Dit was de hal van ons Hotel ! Engelen-vleugels.... Vrijdag 26 aug. CHICAGO We hebben de stad verkend d.m.v. een hop-on/hop-off bus. Dit is gewoon de makkelijkste manier om in een korte tijd een goede indruk te krijgen van de stad. En deze stad leent zich er heel goed voor omdat er veel ruimte is tussen de gebouwen. De gids vertelde dat veel films hier opgenomen worden die zich zgn. in New York afspelen. Maar hier is meer ruimte, en toch iets rustiger voor opnames. Er zijn straten waar per dag maar 1 uur per dag zonneschijn is, dit is er een van. Chicago heeft veel machtige hoge gebouwen, maar ook de leukste terrasjes, eettentjes etc. En het ligt aan Lake Michigan, en heeft daarom een prachtige groenstrook met haventjes en bootjes. Chicago is daarom een heel veelzijdige stad. Obama heeft hier nog steeds zijn “Family House”. Het schijnt nog steeds zijn lievelings-stad te zijn. Ad heeft weer een mooi plekje gevonden in de schaduw!! (Ad al zie je d’n Hemel, dan zit je d’r nog niet in!) Zaterdag 27 aug. CHICAGO ‘s Middags fietsen gehuurd, en een mooie route gefietst langs de kust. Want als je niet beter weet lijkt het alsof je langs de zee fietst. Lake Michigan is in oppervlakte een van de grootste meren ter wereld. Het heeft een lengte van 516km en een maximale breedte van200km. Het strand bij Chicago is maar liefst 60 mijl lang, en op zaterdag heel druk bezet, er liggen hier verspreid over verschillende havens ruim 5000 plezierjachten en zeilboten. Flink tegen de wind in gefietst, dus deze dag hoefden we niet op de cross-trainer. Daarna zijn we nog naar het Chicago Historic Museum geweest, en daar werd veel aandacht besteed aan het feit dat hier de bron is van de Blues, en Jazz muziek. o.a. Muddy Waters vestigde zich hier in 1943, en heeft duidelijk zijn stempel hier achter gelaten. ‘s Avonds zijn we naar het Millenium-park gewandeld, en daar wachtte ons een verassing!!! In het park is een podium gebouwd in de stijl van Gugenheim. Architectonisch een waar kunstwerk! En daar werd een balletvoorstelling uitgevoerd. Er waren duizenden mensen aanwezig, allemaal muisstil........ We stonden daar met ingehouden adem te kijken, ZO MOOI! En dan die prachtige muziek. Alles was ook goed te volgen op een groot scherm. Deze dansvoorstelling had de naam Dancing Festival under the stars. Het mooie van Chicago is, dat alle evenementen heel toegankelijk gemaakt worden, mensen worden hier enorm gestimuleerd om kunst en muziek te volgen, omdat alles vrije entree is!! Park Millenium, met zijn verlichte watervallen is een echte “Place to be”. En als Ad zoveel water ziet, ja....... dan moet ie!!!! Daarna zijn we naar een kroeg gegaan, The Backroom (niet te verwarren met de black-room) met live-muziek, want dat is een van de dingen waar Chicago zo bekend om is!!! De Blues, R&B, Jazz en Motown wordt hier elke avond met volle overgave ten gehore gegeven, en het wat oudere publiek doet al even enthousiast mee. Dit zijn ook van die leuke gelegenheden om contact met de mensen te krijgen, en we hebben er weer heel wat “vrienden” bij haha. Zondag 28 aug. NEW BUFFALO in de staat Michigan. ( weer een tijdzone overgegaan nu is het 6 uur vroeger dan in NL) ‘s Morgens (laat) onze spullen weer gepakt, om te vertrekken naar New Buffalo, dat verder N/O ligt aan Lake Michigan. Maar toen we wilden gaan rijden was ik weer iets kwijt...............mijn HELM! Nou mag je hier zonder helm rijden maar dat wil ik niet. Dus alles afgezocht, helemaal niks te vinden in ons hotel. Dat was dus weer paniek in de tent!!!!! Toen maar even gebeden tot d’n Heilige Antonius. En wat was nu het geval? We waren gisteren verhuisd van het ene hotel naar het andere. En nu hebben ze in het eerste hotel op mijn helm mogen passen, ze hadden hem gelukkig niet weggegooid, dat zou ook nog zomaar gekund hebben, want zo mooi ziet ie er niet meer uit na zoveel tijd. Daarna hebben we met weemoed afscheid genomen van Chicago. Dit is echt een van de leukste steden die we ooit meegemaakt hebben. Chicago zou een stad kunnen zijn waar we zouden kunnen wonen. Veel groen, kunst, strand, restaurantjes, terrasjes en vriendelijke mensen, maar vooral de muziek en dans!! Toch maar weer verder, en kijken wat dat ons weer brengt. New Buffalo is een kleine plaats vlak bij Michigan City, aan Lake Michigan. We hadden (weer eens) een mooi plekje gevonden om te overnachten aan een haventje. Dus genoeg te zien vanaf ons balkonnetje. En we realiseren ons het positieve van het lange wachten op onze motoren. Nu zitten we ver genoeg van de orkaan Irene om daar hinder van te hebben. Alles draait hier de laatste dagen om deze orkaan, die de meeste schade aangericht heeft tussen Washington en New Jersey. Er is vooral veel vloedschade en miljoenen mensen zitten zonder elektriciteit. In New York valt het allemaal heel erg mee. De schade is daar vooral van de zware regenval. In 24 uur is daar net zoveel regen gevallen als normaal in 1 maand! Al zolang we in de USA zijn “zeurt” Ad al over de elekrtriciteits-PALEN die hier overal bovengronds staan. Hij vond het idee zoals in Rusland veel beter. Daar staan de houten PALEN in beton (ondergronds) zodat deze niet kunnen vergaan, en zwak worden om tenslotte door de draaiwinden van een orkaan allemaal af te breken. Nou ja, Adje DE PAAL zou DE PAAL niet zijn als ie zich niet druk zou maken over die houten PALEN........ En nu moet ik hem toch gelijk geven, want bij deze orkaan Irene, zitten daarom hele gebieden zonder stroom. Maandag 29 aug. PORT CLINTON Lake Erie OHIO Vandaag zijn we verder gereden naar een ander groot meer, Lake Erie, waarvan je de overkant ook weer niet kunt zien, en het weer is alsof je aan (een zoetwater) zee zit. Hier wilden we graag een extra dag blijven, om weer gaan te proberen om onze overtocht van NY naar Europa te regelen. Hetzelfde bedrijf, Radiant Logistics, die onze motoren ingeklaard heeft in Seattle is nu voor ons bezig de andere overtocht te regelen. Ze hebben ook een kantoor aan de Oostkust. Het is voor ons geen straf om hier lekker een dagje te gaan luieren!!! De 17de week zit er al weer op, het wordt nu allemaal wel een beetje spannend of we iets geregeld krijgen voor de overtocht. We gaan in ieder geval niet meer zo lang wachten, als de motoren met de boot overgezet worden! Dan vliegen we naar huis en halen ze later op. Een andere optie is ze te laten overvliegen, maar daar hebben we eigenlijk nog niks concreets over kunnen vinden. We wachten maar rustig af........