Dinsdag 16 aug. MISSOULA Montana
(We zijn weer een tijdzone overschreden in de richting van thuis, nu is het 8 uur vroeger dan in NL )
We wilden deze dag even stil staan bij het ongeluk dat is gebeurd afgelopen weekend in Niagara Falls.
Net een dag nadat wij daar waren.....
We lazen in de krant dat een meisje van 20 jaar jong, daar op een stenen muur (afrastering) is gaan staan die om de Falls is gebouwd, om daar een mooie foto van zichzelf te laten maken. De stenen afrastering is altijd heel glad vanwege de condens die altijd aanwezig is in de buurt van de Falls.
Zij is uitgegleden en in de diepte gestort, we zijn daar de hele dag mee bezig geweest in onze gedachten, daarom wilden we dit niet zomaar voorbij laten gaan.
We waren daar een dag voordat het ongeluk gebeurde, en ik stond zelf ook op die muur, om een mooie film te maken, wat dus heel gevaarlijk is. Je kijkt dan in een zeer grote diepte!!!
In de US mag een kind van 16 niet eens alleen zwemmen, dat vinden wij wat overdreven.
Maar net over de grens, Canada, is er een situatie, waar normaal een huizenhoog hek zou geplaatst zijn.
**Wij betreuren het heel erg dat dit is gebeurd.
We zijn deze dag weer verder gereden met ONZE EIGEN motoren.
Vanaf Spokane naar Idaho. In deze staat zijn we om Coeur d’Alene Lake gereden, wat ons prachtige bochtige wegen gaf.
En daar vonden we een super lokatie voor onze dagelijkse picknick.
Gelukkig hadden we onze lichtgewicht stoeltjes niet naar huis gestuurd!
Daarna zijn we doorgereden naar de Staat Montana om daar te overnachten in Missoula.
‘s Avonds spraken we een oudere man, (een echte Amerikaanse schapenboer met een grote witte hoed op, keileuk! ) die zijn hele leven een farm had gehad in het noorden van Montana.
Hij was nu wegens gezondheidsproblemen van zijn vrouw verhuisd naar Billings, naar de meer bewoonde wereld, en hij vertelde dat waar hij eerst woonde het zo uitgestrekt en (mooi) eenzaam was.
Hij zei: “Als de wereld zou vergaan, dan zouden wij dat pas een maand later weten!!!”
Nog maar zo kort geleden hadden we geen telefoon, en nu is een mobieltje niet meer weg te denken vertelde hij.
Dat wil zeggen hoe groots dit land is. In de steden kunnen een immens groot aantal mensen wonen, terwijl als je door het land rijdt, je soms urenlang geen bevolking of huizen ziet.
Elke staat heeft zijn eigen karakter, en is eigenlijk een land op zich. Niet voor niets zijn het de “Verenigde Staten van Amerika” geworden. Dat maakt Amerika misschien ook zo sterk. Zoveel verschillende mensen en toch verenigd als een land.
Woensdag 17 aug. BOZEMAN
‘s Morgens voor we aanreden eerst gesport! Daar zijn we een paar dagen geleden weer mee begonnen.
Overal waar je hier komt staat wel een Crosstrainer of Loopband, en daar gaan we vanaf nu gebruik van maken.
We willen zo fit mogelijk blijven, en nu we onze weg weer aan het vervolgen zijn lijkt het of we steeds meer energie, en zin krijgen om te sporten.
Het is zo’n ongelofelijk fijn gevoel, om op je motor te zitten en de kilometers achter je te laten, met je neus weer steeds naar het oosten gericht! Zo hoort onze reis ook te zijn, en niet steeds in een gebied “rondjes rijden”.
We reden vandaag weer door Montana en zijn gestopt om te overnachten in het plaatsje Bozeman, wel een leuke naam, maar niet op ons van toepassing hoor.
We merken wel dat we een paar jaartjes ouder worden, want zoveel km. als we een paar jaar geleden reden, doen we nu niet meer. En dat is maar goed ook, want we willen ook nog iets zien en ‘s avonds lekker relaxen.
Het sporten doen we dus ‘s morgens als we nog fit zijn!!
Donderdag 18 aug. West Yellowstone
West Yellowstone is het plaatsje dat ligt op de grens van Montana/ Wyoming.
Onderweg zijn we 2 motorrijders tegen gekomen uit Idaho, en deze gaven ons mooie routes als we straks in South Dakotha gaan rijden. Je komt onderweg zo vaak mensen tegen waarmee je zo’n leuk gesprek hebt.
Ze vonden onze koffers heel mooi en vroegen of ik nu Ruby heette of Rose!
Waarna ik hun natuurlijk uitgelegd had dat dit een Stichting is die geld inzamelt voor research naar preventief onderzoek van vrouwenkankers.
En heel spontaan maakten ze een foto van de koffers waarop WWW.RUBYANDROSE.NL staat om daarvoor een donatie te gaan doen!! MOOI TOCH?
Onderweg een geweldig plekje gevonden om te picknicken, waar we bezoek kregen van een gast (slang) die zijn mond ook vol had!!! Ik stond er 80 cm vandaan om te fotograferen, en te filmen terwijl hij een klein vogeltje aan het verorberen was. Och, zolang ie zijn mond vol heeft kan ie mij niks doen dacht ik. Maar toch best wel eng, omdat we te weinig kennis hebben van dit soort dieren, en niet weten hoe zo’n beestje reageert.
Daarna aangekomen in West Yellowstone, waar we kennis maakten met 3 vrouwen, die bevestigden dat de
Ver. Staten van Amerika elk op zich een apart landje zijn. Met (wat ik inderdaad al opmerkte) iedere staat zijn eigen cultuur en karaktertrekken heeft.
Ze noemden b.v de mensen uit Wyoming “Potato-heads”, en de mensen uit Kentucky waren “Hillybillies”.
Waar ze zelf vandaan kwamen (Montanta) was THE BEST STATE, WITH THE BEST PEOPLE, haha
Nou ja, blijkt weer dat het overal hetzelfde is, en iedereen trots is op zijn afkomst.
Vrijdag 19 aug. CODY Het wilde westen
We konden het prachtige Yellowstone-park niet overslaan, ondanks dat we dat 2 jaar geleden nog bezocht hadden! We hebben weer genoten van dit prachtig Nat. Park.
Wel heeft de natuur veel geleden van de boom-kever, waardoor duizenden ha. bosgrond vernietigd worden.
Deze kever vreet zich onder de boomschors en leeft van het vocht van de boom, waardoor die te weinig vochtopname heeft, en uiteindelijk afsterft.
Dat ziet er op veel plaatsen heel troosteloos uit.
Toch blijft het een overweldigend prachtig natuurpark, met hotsprings, Mudsprings, en vele rivieren, meren, dieren enz...
Onderweg kwam Ad erachter dat zijn motor veel te weinig olie had, de motor maakte een raar geluid!!
Hij heeft van een man met een kamper een fles olie gekregen, maar die was geschikt voor een dieselmotor.
Dit was beter dan niks, omdat er in geen velden of wegen een tankstation te bekennen was.
Bij aankomst in Cody , bleek dat de eigenaar van het motel een monteur was, en die heeft de olie ververst, nou mooier kan het niet.
Het stadje Cody is alsof je in een Wild-West film zit, eten in een echte Saloon, met live Country Muziek, en waar volop gedanst werd door de locals. Heel mooi, en gezellig!!
Mannen met grote western hoeden, spijkeroveralls en ruiten blouses, en steaks zo groot dat er een hele familie van kan eten!!
Zaterdag 20 aug. BUFFALO (Wyoming) Het stadje in het Wilde Westen
Op advies van de aardige (knappe!) motel-eigenaar zijn we door een prachtig gebied gereden Big Horn Nat. Forest.
Deze bergen en wegen deden ons denken aan de Dolomieten in Italie, ons favoriete gebergte!
We hadden verwacht dat Buffalo een heel toeristisch stadje zou zijn, maar niets is minder waar!!
Eigenlijk is dit een echt authentiek stadje in Wyoming.
We wilden overnachten in een heel oud historisch Hotelletje, maar dat zat helemaal volgeboekt (15 kamers) omdat er een Wedding-Party was, en de gasten daar bleven slapen.
We werden doorgestuurd naar een Motelletje verderop, en dat was weer helemaal ons ding!
Da’s zo gezellig, je
eigen huisje!!
s ’Avonds weer terug naar het dorpshotel, om daar te gaan eten. En prompt, waar komen we weer terecht?
Juist! ....op de bruiloft.
Niet zoals wij gewend zijn, met grote groepen, maar mooi, een klein groepje mensen van “het platte land” die hier hun trouwfeest komen vieren.
De Ceremonie werd gehouden in de lobby van het hotel. En het feest was in de Saloon en buiten, waar de mensen hun drinken hadden in PLASTIC wegwerp bekers......
Zondag 21 aug. STURGIS South Dakota
De eerste paar honderd KM. reden we over uitgestrekte prairies, wat op zich eentonig is, maar toch is er van alles te zien. We reden langs kolenmijnen, die niet onder de grond liggen, maar zoals men dat noemt “Dagbouw” is, dus gewoon afgravingen in de open lucht. En dan zag je weer een kolen gestookte elektriciteit-centrale. En treinen met honderden wagons volgeladen met kolen.
Dan kwamen we weer langs uitgestrekte prairies met overal verspreid de zgn. Jaknikkers (in werking), om olie naar boven te pompen.
Daarna zijn we aangekomen bij Nat. Forest Black Hills, waar weer goudmijnen zijn. Deze zijn nu tijdelijk gesloten vanwege de lage goudprijzen. Dit land heeft ontzettend veel mineralen, olie, goud etc. in de aardkorst!
De Black Hills is een prachtig natuurgebied, met mooie bochtige
wegen, waar dus veel motorrijders zijn.
De rotsen bestaan uit veelkleurig graniet en is heel mooi om te zien.
Hier hebben wij ook de alom bekende
Mount Rushmore National Memorial bezocht!
Het was een geweldig deze sculpturen van de 4 presidenten
te zien.
14 Jaar hebben 400 mensen hier aan gewerkt.
De kunstenaar Gutzon Borglum heeft dit prachtige sculptuur ontworpen, en is in 1938 hiermee begonnen.
Na zijn dood heeft zijn zoon de taak overgenomen om tot dit prachtige Amerikaanse Historische eindresultaat te komen.
We hebben het museum bezocht waar alles werd uitgelegd over dit monument!
Daarna zijn we doorgereden naar Sturgis. Dit stadje is een begrip voor elke Harley-rijder.
Hier wordt jaarlijks het grootste Harley-evenement ter wereld georganiseerd. Vorig jaar kwamen er maar liefst 500.000 mensen op af! Dit jaar was het rustiger en waren het er “maar” 350.000.
Dit evenement was 2 weken geleden, en hebben we dus gemist, jammer!! Maar we konden er toch een beetje van proeven. De vele Saloons getuigen ervan hoeveel mensen hier op zo’n evenement afkomen.
Uit alle delen van de wereld komen hier mensen samen om te genieten van wat hun passie is:
HET MOTORRIJDEN!!
Maandag 22 aug. SIOUX FALLS (weer een uurtje verder richting NL 7 uurtjes vroeger)
Dit ligt helemaal ten oosten van South Dakota en grenst aan Minnesota en Iowa.
We zijn op weg gegaan om uiteindelijk over een paar dagen aan te komen in MILWAUKEE.
Daarvoor moeten we een dag of 3 rijden over de prairies. Dit is de Hyway 90 die loopt van Sturgis helemaal naar Milwaukee.
Het is zeer warm, dus zaak om goed fit te blijven en niet slaperig te worden.
Op deze HWY is weinig verkeer en dus best wel saai. Elk uur zijn we dan ook gestopt om te tanken, water te kopen en even af te koelen in het airconditioned tankstation.
En als ik Ad voorbij reed kreeg ik prompt een verkoelende douche toegeworpen uit zijn bidon!! Wel lekker fris.
Dit was weer de laatste dag van de 16de week, en heel bijzonder dat de reis ons nog steeds elke dag zoveel mooie dingen brengt!!
