Dinsdag 5 juli ANCHORAGE
‘s Morgens lekker skypen met het thuisfront! Gemaild, en mooie filmpjes ontvangen van de kleinkinderen.
‘s Middags gegolfd op een prachtige golfbaan, met steeds uitzicht op het gebergte rondom Anchorage, en prachtig weer! Dus wat willen we nog meer....!
Morgenvroeg hebben we een vlucht naar Seattle.
Woensdag 6 juli SEATTLE (de klok is weer een uur voortuit gezet dus nu 9 uur vroeger dan NL)
Vandaag aangekomen in Seattle, waar we de stad wat verkend hebben. Mooie stad, best wel stijlvol.
Talloze leuk restaurantjes, die gelukkig geen Fast Food serveren! Wat wel op heel veel plaatsen het geval is.
Seattle ligt aan een baai met vele kleine eilandjes.
Donderdag 7 juli SEATTLE
Ad is naar een museum geweest, en heeft wat door de stad gelopen, terwijl ik (HEEL BLANGRIJK) naar de kapper ben geweest. Dat was niet voor zijn tijd, en ik heb er lekker van genoten, een beetje prutsen aan mijn hoofd. ‘
Vrijdag 8 juli CONCRETE Nat. Park Cascade
‘s Morgens de motoren opgehaald bij de Harley Dealer in Renton, vlakbij Seattle.
Ad heeft een Street Glide en ik de kleinste sportster, zonder windscherm. Dat is wel jammer, want je zit dan de hele dag vol in de wind, en als het gaat regenen ben je gelijk helemaal nat. ( moet het maar niet gaan regenen )
Ad reist dus “first class” terwijl ik low budged rijd.
Het was in het begin even wennen, ook omdat het niet zo warm was, maar naarmate we mee naar het binnenland reden, werd het warmer en ook fijner rijden zonder scherm.
We zijn het Nationale Park Cascade ingereden.
En uiteindelijk zijn we gestopt in een piepklein dorpje, Concrete (weer zo’n western-film dorpje) waar amper een paar honderd mensen wonen.
Het Hotelletje was gebouwd met hele boomstammen, heel mooi! En onze kamer was de HOG HEAVEN, en was helemaal in de stijl van Harley Davidson, kei-leuk!!
Er waren maar een paar huisjes, een theatertje, een hotelletje, en een cafe- restaurant, en een tandarts die volgens ons nooit werkt, want veel mensen lopen hier met maar een half gebit.
De hoge hakken hebben ze hier thuis gelaten, iedereen loopt op sandalen.
In het cafe-restauranttje kwam ‘s avonds het hele dorp bijeen om met z’n allen te Karaoken en te dansen. We hadden genoeg te kijken. Over het algemeen hebben de mensen ontzettend veel overgewicht, maar de oude man die aan het karaoke-setje stond, was zo mager als een lat1 Dat was er nog eentje van de ouwe stempel denk ik, en houdt niet van hamburgers. Hij was 82!!
Onze aandacht ging ook de hele avond naar een vrouw die in het
bezit was van een stok in de vorm van een totempaal.
Ze liet deze stok geen seconde los, en ze straalde uit dat ze
de ”moeder” was van dit dorpje!!
Zij had de regie in handen. Heel apart....
Ik vroeg haar wat of dat waar was, en ze vertelde dat deze totem
heel belangrijk voor haar was!!!
Er was ook iemand jarig, en er werd met z’n allen taart gegeten natuurlijk!
En een voor een traden ze op, en zongen ze uit volle borst.
Wij zaten zo te vergelijken, hoe mooi het verschil is tussen bijv. het Fairmont Hotel in Seattle, waar de pianist op zijn wortelnoten pianotje zijn best doet om al die verveelde gezichten een beetje op te vrolijken, ( wat niet lukt ) en hier kunnen ze met zo weinig, samen zoveel plezier beleven. Prachtig is het om zoiets mee te mogen maken, en zo nauw bij zo’n groep betrokken te worden.
Zaterdag 9 juli WINTHROP
De weg naar Winthrop was prachtig!
Met bochten, rivieren en geweldige vergezichten!
We reden een pas, de Rainy Pass, en gelukkig deed hij
zijn naam geen eer aan , want het was prachtig weer.
We reden daar een heel stuk door de eeuwige sneeuw!
Winthrop was ook weer een western stadje, maar wat groter en veel toeristischer dan Concrete.
Zoals Volendam bij ons, zo is ook Winthrop, maar wel heel mooi om te zien.
Zondag 10 juli LEAVENSWORTH
‘s Morgens een stuk Nat. Forest ingereden, overal tussen de bossen stond lavendel in bloei, kun je je voorstellen hoe lekker het daar rook.
Hier zijn veel bosbranden, en er was een gedenkteken voor vele jongeren die 10 jaar geleden omgekomen zijn bij een brand die hier woedde.
Daarna gepicknickt met prachtig uitzicht, het is veel leuker om zelf een plekje te zoeken in de natuur, en je eigen “normale” boterham te kunnen eten. Want meestal is alles wat je langs de weg eet TEVEEL en TE VET.
Toen we in Leavensworth aankwamen bleek het een kompleet Oostenrijks dorp te zijn, met zelfs Bierstuben, Wursten, en Gasthofen und so weiter!!!
Het bleek dat we hier 2 jaar geleden ook waren geweest, maar dat waren we alweer vergeten, dat heb je zo als je ouder wordt, dan kun je gerust 2 keer dezelfde reis doen, want dat zijn we dan toch alweer vergeten haha!
We hebben niet gekozen voor een overnachting “Im Dorf” maar voor een mooie plek in de natuur.
Maandag 11 juli GRAND COLEE
Deze dag reden we wegen door gebergte en afwisselend door uitgestrekte prairies met af en toe een Ranch.
En soms een paar huizen dat wel eens een dorpje zou kunnen zijn.
Wij verwonderden er ons over dat er over deze uitgestrekte prairie zoveel rotsblokken lagen verspreid die 3 maal zo groot zijn als een huis! Zelfs in de eindeloze verte waren ze te zien.
Later toen we in het visitor-centre kwamen in Grand Colee, werd ons duidelijk dat dit het gevolg was van het smeltende water na de ijstijd, die gaf zo’n grote vloed dat deze rotsen zijn meegesleurd en hier terecht kwamen.
Het ijs blokkeerde nl. de grote rivieren, waarachter nog grotere meren ontstonden die, (toen het ijs ging smelten) door de grote druk als het ware explodeerden en met een snelheid van 100km p.u. ongelofelijke rotspartijen meenamen.
We zijn langs de Columbia-rivier omhoog gereden, richting de Grand Colee Dam.
Deze Dam is heel uniek en is de grootste hydropower producent van de USA, en de 4de grootste van de wereld. Zeker is het uniek omdat deze al in 1941 gereed is gekomen, in 1933 waren ze er mee beginnen te bouwen.
Het is de eerste van de totaal 11 Dammen die in de Columbia-rivier zijn gebouwd.
Hier in de USA wordt dus ontzettend veel elektrische energie uit deze rivier gehaald. De Grand Colee Dam produceert alleen al voor $950 miljoen energie per jaar!
Achter deze dam ligt een stuwmeer van bijna 1000km.
De Columbia-rivier ontspringt in British Columbia en mondt uit in Portland WA.
Het is heel bijzonder dat in deze tijd van het jaar het water in het stuwmeer zo hoog staat dat het over de dam stroomt.
Dit was alweer de laatste dag van de 10de week.
We zitten weer 1 uurtje dichterbij NL.
De motoren worden eind deze maand in Seattle verwacht en dan kunnen we op onze eigen motoren de reis voort zetten. Tot die tijd moeten we afzien (haha) op onze huurmotoren, en hebben we tijd om extra routes te rijden.
